صرفا جهت یادآوری …

صرفا جهت یادآوری ...

شنیدیم نرخ میلگرد آجدار صادراتی ایران در بازارچه های مرزی متجاوز از ۳۸۰ دلار/تن exw نیست …

در نظر داشته باشید که معادل وجه دریافتی این کالای صادراتی می بایست به سامانه نیما بازگردد پس با این حساب نرخ صادراتی میلگرد آجدار با احتساب دلار نیمایی امروز که ظاهرا حدود ۱۲ هزار تومان اعلام شده حدود ۴۵۶۰ تومان خواهد شد؛ در واقع خیلی شفاف و صریح حتی با در نظر گرفتن ۹ درصد مالیات ارزش افزوده؛ دست تولیدکننده را رقمی بالاتر از کیلویی ۵۰۰۰ هزار تومان نمیگیرد .

بخش واقعا خصوصی این روزها با مشکل تامین مواد اولیه و محدودیت عرضه آهن اسفنجی مواجه شده و سوار بر نرخ آهن اسفنجی بدون اختیار می رود تا سهم ان از بازارها ( چه داخلی چه خارجی ) کم و کمتر شود؛ با شنیده های آهن اسفنجی ۲۶۰۰ تومانی میرود تا ببینیم سرانجامش به کجا خواهد رسید .
اما

جدا از هرگونه مبحثی ( تورم و چه و چه … )؛ مگر عادلانه است که سهم مردم ایران و مصرف کننده نهایی بالاتر از نرخ فروش بازارهای جهانی باشد ؟!

آیا استدلال اینکه چون نرخ داخلی ورق گرم در بازار بی در و پیکر و بدون کنترل شده ۸ هزار تومان ( سود ان برای دلالان نه تولید کننده !؛ تولید کننده نهایتا ۶۰۰۰ تومان می فروشد ) یا تیراهن شده ۶۵۰۰ تومان ( برای دلالان نه تولیده کننده ! نرخ فروش تولید کننده در بورس کالا متجاوز از ۵۵۰۰ هزار تومان نیست )؛ ( +vat )

آیا میتوان نرخ میلگرد آجدار را در بورس داخلی و رسمی؛ رقمی بالاتر از نرخ صادراتی آن افزایش داد ؟

از نگاه دیگر؛ ساز و کار یا مکانیزم فعلی حاکم بر بورس کالا در تعیین نرخ پایه میلگرد آجدار؛ تابع یک قانون مشخصی است که انهم از بازارهای صادراتی حوزه نورد و نرخ شمش خریداری شده انها نشات میگیرد؛ پس نمیتواند بدون ضابطه افزایشی باشد … !؟

با اینحساب تمنای افزایش قیمت بازار میلگرد آجدار برای برخی [ جدا از تولیدکننده بخش خصوصی ] و ایجاد فاصله حباب گونه بین بورس و بازار به نفع چه کسانی تمام خواهد شد ؟!

آیا غیر از این است که این تلاشها در جهت پیاده سازی سناریوی ورق و تیرآهن برای میلگرد آجدار در حال انجام است ! در اینصورت چه کسانی منتفع خواهند شد ؟ لابد مصرف کننده نهایی ؟! 😕

انتظار ما این است که به جای اینکه با ایجاد کمبود مصنوعی در تامین مواد اولیه بخش خصوصی یا همان آهن اسفنجی؛ که این روزها این حوزه را در تنگا قرار داده‌اند تا فعالان این زنجیره ( زنجیره B ) نرخ محصول خود را در لایه های مختلف ( چه شمش چه میلگرد آجدار ) مدام مجبور باشند بالا ببرند بطوری که در حال حاضر به سبب قیمتهای غیر عملیاتی امکان صادرات در بازارچه‌های مرزی را از دست داده و نرخ محصولات آنها بالاتر از ۵ هزار تومان عملیاتی نیست؛ تلاش ها باید در سمتی باشد که نرخ مواد اولیه یا همان آهن اسفنجی در بازار عادلانه شود ( طبق قانون ۵۰ درصد نرخ شمش ) تا هم نرخ بخش خصوصی با تعدیل در بازارهای صادراتی جنبه عملیاتی پیدا کند، هم مصرف کننده نهایی از نرخ عادلانه برخوردار باشد که معادل همان نرخ صادراتی این محصول است .

البته خوشبختانه فعلا میلگرد آجدار ۵ هزار تومانی دست مصرف کننده نهایی می‌رسد .

صرفا جهت اطلاع
نرخ صادراتی میلگرد آجدار دریای سیاه قبل از کاهش شمش این منطقه حدود ۴۴۰ دلار/تن فوب بود که حالا با ‌کاهش ۱۰ الی ۱۵ دلاری شمش انتظار میرود انهم کاهش پیدا کند که به دلیل تحریم ها؛ در موازنه با نرخ کنونی صادراتی محصول exw ایران بطور سنتی، تا حدودی در تراز است …
گزارشگر فولاد

برای اطلاع از آخرین اخبار در زمینه قیمت آهن آلات و بازار آهن آلات  با سایت آهن بانک همراه باشید .

نوشتهٔ پیشین
بازار میلگرد آجدار از سمت عرضه مجددا دچار هیجان شده است
نوشتهٔ بعدی
انجمن جهانی فولاد: ایران به بالاترین رشد تولید دست یافت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

آخرین مقالات

آخرین اخبار

فهرست